Starsze skrzydła często puszczały powietrze bokiem, nawet gdy były zamknięte. Nowe, z kilkoma uszczelkami, tego nie robią. Wilgoć, która wcześniej uchodziła szczeliną, zostaje w pokoju albo szuka zimnej szyby.
· akt. · 4 min
Kierunek, nie „rozszczelnienie wszystkiego”
W mieszkaniu z wentylacją wywiewną powietrze ma wchodzić do pokoi i kuchni z oknem, a wychodzić przez kratki w kuchni, łazience i osobnym WC. Rysunek obok jest schematem, nie projektem instalacji. Droga między pokojem a kratką wymaga podcięcia drzwi albo innej szczeliny. Zamknięte, doszczelnione drzwi wewnętrzne potrafią odciąć ten obieg.
Strumienie, które podaje PN-B-03430/Az3:2000
Norma jest nadal przywoływana, gdy opisuje się minimalne strumienie powietrza usuwanego z mieszkania. Aktualne obliczenie dla konkretnego budynku należy do projektu i do przepisów, które ten budynek obejmują. Tabela poniżej jest skrótem wartości z normy, nie wyliczeniem dla twojego metrażu.
Pomieszczenie
Strumień usuwanego powietrza
Kuchnia z oknem, kuchenka gazowa lub węglowa
70 m³/h
Kuchnia z oknem, kuchenka elektryczna, mieszkanie do 3 osób
30 m³/h
Kuchnia z oknem, kuchenka elektryczna, więcej niż 3 osoby
50 m³/h
Kuchnia bez okna, kuchenka elektryczna
50 m³/h
Kuchnia bez okna, kuchenka gazowa, z wentylacją mechaniczną wywiewną
70 m³/h
Łazienka, z WC lub bez
50 m³/h
Oddzielne WC
30 m³/h
Pomieszczenie pomocnicze bez okna
15 m³/h
Pokój oddzielony od kuchni, łazienki i WC więcej niż dwojgiem drzwi albo pokój na wyższej kondygnacji w mieszkaniu wielopoziomowym
30 m³/h
Norma zaleca także możliwość okresowego zwiększenia wywiewu z kuchni do co najmniej 120 m³/h. Nocą strumień bywa obniżany do 20 m³/h na osobę. Suma wywiewów z pomieszczeń pomocniczych wyznacza, ile powietrza trzeba doprowadzić. Samo uchylenie jednego skrzydła na godzinę nie zastępuje tego bilansu.
Nawiewnik nie jest uchyloną klamką
Nawiewnik to element o deklarowanym przepływie. W oknach spotyka się dwa częste sterowania. Nawiewnik ciśnieniowy przymyka się, gdy różnica ciśnienia rośnie, na przykład przy silniejszym wietrze, i ogranicza wtedy przeciąg. Nawiewnik higrosterowany reaguje na wilgotność powietrza w pomieszczeniu: przy wyższej wilgotności otwiera przepływ mocniej.
Oba mają swój strumień w karcie, zwykle podany przy określonej różnicy ciśnienia. Bez tej liczby nie da się sprawdzić, czy komplet nawiewników w mieszkaniu zbliża się do sumy wywiewów. Mikrowentylacja w okuciu jest niewielkim rozszczelnieniem skrzydła. Nie ma z niej tabeli 30 albo 50 m³/h.
Nawiewnik jest też drogą dźwięku. Przy ulicy czyta się jego izolacyjność razem z Rw okna. O wskaźniku Ctr jest tekst o akustyce.
Rosa od strony pokoju
Para na wewnętrznej powierzchni szyby znaczy, że tafla jest chłodniejsza niż punkt rosy powietrza w pomieszczeniu. Powietrze dochodzi do tego punktu, gdy jest wilgotne, a szyba zimna. Wilgoć dokładają gotowanie, pranie, suszenie i oddech przy słabym wywiewie. Zimniejsza bywa krawędź przy ramce aluminiowej, opisana przy szybach.
Zaklejenie nawiewników i kratki „żeby nie wiało” podnosi wilgotność. Krótkie, intensywne przewietrzenie obniża ją na chwilę, ale nie zastępuje stałego dopływu, jeśli kratki mają pracować cały czas. Nie jest to rada, żeby zastąpić wentylację otwieraniem okna w każdym mieszkaniu. W części budynków układ jest mechaniczny i okno ma zostać zamknięte, a nawiew idzie inną drogą. To widać w projekcie, nie w haśle.
Rosa na zewnątrz i rosa w komorze
Rosa na zewnętrznej tafli chłodnym rankiem pojawia się też na zestawach o niskim Ug. Zewnętrzna szyba dostaje mało ciepła z wnętrza i stygnie. To nie jest ten sam objaw co para od strony pokoju.
Zaparowanie między taflami, którego nie da się zetrzeć z żadnej strony, wskazuje na nieszczelność zespolenia. Wtedy gaz i suchość komory są już po drugiej stronie usterki. Wytarcie szyby od pokoju nic tu nie zmienia.
Odpływy w dolnej ramie odprowadzają wodę, która dostała się do wrębu. Zatkane odpływy cofają ją na parapet. Ich drożność jest w konserwacji, a układ taśm, który ma trzymać parę z dala od pianki, w montażu.
